RYS HISTORYCZNY (1950-1960)
W latach 1946-1950 decyzją kierownictwa ruchu zawodowego w budynku przy ul. Kopernika 9 zostaje uruchomiony Ośrodek Szkolenia Aktywu Związkowego. Zajęcia dydaktyczne odbywają się w stołówce oraz pomieszczeniach piwnicznych, które zamieniono na sale wykładowe. W latach 1947-50 przeszkolono w nim 5.571 działaczy związkowych na różnego rodzaju kursach.
W 1950 roku rozpoczęto budowę szkoły przy ul. Kopernika 5. Był to pierwszy wybudowany od podstaw budynek we Wrocławiu. Nowo wybudowany obiekt włączono w kompleks zabudowań dotychczasowego ośrodka szkolenia aktywu związkowego zlokalizowanego przy ul. Kopernika 9 i przeznaczono na potrzeby edukacji społecznych inspektorów pracy - służby powołanej do życia ustawą z 4 lutego 1950 roku.
W kompleksie budynków przy ul. Kopernika 5 i 9 rozpoczyna działalność Szkoła Inspekcji Pracy - placówka edukacyjna umiejscowiona w strukturach organizacyjnych ówczesnej Centralnej Rady Związków Zawodowych.
Dekretem z 10 listopada 1954 roku o przejęciu przez związki zawodowe zadań w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz sprawowania inspekcji pracy, dotychczasowa państwowa inspekcja pracy staje się służbą działającą w strukturach związków zawodowych.
Szkole Inspekcji Pracy postawiono zadanie przygotowania kandydatów do objęcia stanowisk technicznych inspektorów pracy. O tytuł ten mogły ubiegać się osoby posiadające wyższe lub średnie wykształcenie techniczne oraz znajomość technologii procesów produkcyjnych oraz złożyły egzamin przed komisją powołaną przez Głównego Inspektora Pracy CRZZ. Działania kierownictwa i pracowników Szkoły koncentrowały się zatem głównie wokół szkolenia przyszłych inspektorów pracy oraz doskonalenia ich umiejętności.
RYS HISTORYCZNY (1961-1980)
Od 1961 roku na bazie zmian w przepisach prawnych głównie dotyczących spraw bhp, nowych technologii w przemyśle i tym samym nowych zagrożeń w środowisku pracy, w Szkole rozpoczęto intensywne dokształcanie związkowych inspektorów pracy. Podejmowano także szkolenia różnych innych grup zawodowych tzw. aktywu ochrony pracy. Coraz większe potrzeby i wymagania w dziedzinie kształcenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy spowodowały konieczność doskonalenia bazy dydaktycznej Szkoły.
Pierwszym poważniejszym krokiem w kierunku unowocześnienia metod nauczania było zorganizowanie w 1963 roku Gabinetu Ochrony Pracy, w skład którego wchodziły: sala fizjologii pracy, eksponaty urządzeń technicznych do obróbki metali i drewna, środki ochrony osobistej, przykładowa odzież ochronna i robocza oraz sala kinowa wyposażona w filmotekę z zakresu BHP.
Z biegiem czasu gabinet ochrony pracy powiększono o dział badań psychologicznych, który wsparty został przez utworzoną pracownię fotograficzną oraz urządzenia małej poligrafii.
W latach 60-tych i 70-tych w Szkole Inspekcji Pracy organizowano cykliczne szkolenia doskonalące dla inspektorów pracy, szkolenia dla społecznych inspektorów pracy, przewodniczących i sekretarzy kolegiów orzekających, przewodniczących komisji powypadkowych i instruktorów pracy młodzieży. Ciekawą propozycją były roczne zaoczne kursy dla konstruktorów maszyn i urządzeń w ramach których poza tematyką czysto techniczną zapoznawano słuchaczy z zasadami ergonomii oraz psychologii pracy. W latach 1962-1972 w szkoleniach organizowanych przez Szkołę uczestniczyło 41.835 słuchaczy na 696 różnych formach szkoleniowych.
Szkoła zatrudniała 12 etatowych pracowników pedagogicznych oraz posiłkowała się ponad 60 wykładowcami zewnętrznymi rekrutującymi się z pracowników naukowych wyższych uczelni Wrocławia, Głównego Inspektoratu Pracy, Instytutu Medycyny Pracy, Centralnego Instytutu Ochrony Pracy oraz sądownictwa.
RYS HISTORYCZNY (1981-1990)
Ustawą o Państwowej Inspekcji Pracy z 6 marca 1981 roku zgodnie z którą inspekcja pracy stała się ponownie służbą państwową, Szkoła Inspekcji Pracy zostaje przekształcona w Ośrodek Dokształcania i Doskonalenia Kadr Państwowej Inspekcji Pracy podporządkowany Głównemu Inspektorowi Pracy PIP. Statutem z 7 lipca 1981 roku Ośrodkowi wyznaczono następujące zadania: szkolenie kandydatów na państwowych inspektorów pracy, doskonalenie zawodowe inspektorów pracy, szkolenie i dokształcanie społecznych inspektorów pracy, doskonalenie specjalistów do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy z dużych zakładów pracy, prowadzenie prac studyjnych dla potrzeb Głównego Inspektoratu Pracy oraz dla potrzeb dydaktyki.
Złożona sytuacja społeczno-polityczna roku 1981 nie pozwoliła na spokojne podjęcie nowych zadań. W grudniu 1981 roku decyzją ówczesnych władz Ośrodek zmuszony jest przerwać działalność w związku z przejęciem obiektu na potrzeby sił porządkowych stanu wojennego.
Działalność zostaje wznowiona w marcu 1983 roku. Rada Programowa Ośrodka pod przewodnictwem ówczesnego doc. dr. hab., a obecnie profesora, Waleriana Sanetry, wypracowuje koncepcję programową kształcenia i doskonalenia zawodowego państwowych inspektorów pracy i innych podmiotów działających w sferze ochrony pracy. Baza Ośrodka zostaje wyposażona w sprzęt i urządzenia techniczne niezbędne do prowadzenia zajęć na poziomie dyktowanym współczesną w owych latach techniką. Uruchomiono studio TV, sale dydaktyczne wyposażono w sprzęt telewizyjny (kamery, monitory) co dało możliwość znacznego wzbogacenia form i metod dydaktycznych. Wykładowcy zaczęli wykorzystywać filmy, slajdy, foliogramy.
W oparciu o skromną bazę poligraficzną zaczęto wydawać pierwsze skrypty szkoleniowe. Poszerza się baza uczestników szkoleń, w roku 1984 zorganizowano już 86 różnego rodzaju kursów, w których uczestniczyło 2.351 słuchaczy. Najliczniej szkoloną grupą są społeczni inspektorzy pracy, których zadania i uprawnienia określiła nowa ustawa o społecznej inspekcji pracy.
Wysiłki i osiągnięcia Ośrodka w latach 80-tych zostały uhonorowane w 1985 roku nadaniem przez Radę Państwa Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski.
RYS HISTORYCZNY (1991-2000)
Lata 90-te to okres otwarcia Państwowej Inspekcji Pracy, w tym Ośrodka Szkolenia, na kraje europejskie i świat. Niemałe znaczenie miało tu uczestnictwo Inspekcji Pracy w programach i środkach przekazanych na rozwój instytucji z przedakcesyjnych funduszy PHARE. Ośrodek uczestniczył m.in. w programie „Długoterminowa pomoc instytucjonalna”, dzięki któremu poznano działalność innych inspekcji europejskich zwłaszcza pod kątem kształcenia i doskonalenia kadr inspekcyjnych, co zaowocowało opracowaniem nowych programów kształcenia, weryfikacją dotychczasowych metod nauczania, wprowadzeniem szerszej gamy materiałów szkoleniowych dla słuchaczy.
Rozpoczęto też współpracę bilateralną z Narodowym Instytutem Pracy, Zatrudnienia i Szkolenia Zawodowego w Marcy l’Etoile we Francji. Rezultatem nawiązanej współpracy była wspólna organizacja tematycznych seminariów dla polskich inspektorów pracy oraz wymiana doświadczeń pomiędzy szkoleniowcami francuskimi i polskimi.
W 1994 roku zorganizowano w Ośrodku pierwsze na tak dużą skalę przedsięwzięcie o znaczeniu międzynarodowym pn. „Subregionalne sympozjum Międzynarodowej Organizacji Pracy”. Uczestniczyło w nim wielu przedstawicieli inspekcji pracy z krajów nie tylko europejskich ale i ze świata, m.in. z Japonii.
Ośrodek działa również aktywnie na niwie krajowej. Już pod patronatem wybitnego uczonego w dziedzinie ergonomii i ochrony pracy profesora Jana Rosnera organizuje i współorganizuje szereg krajowych konferencji i seminariów z dziedziny ochrony pracy, jak np. sympozjum na temat zagrożeń zdrowotnych w środowisku pracy zorganizowane wspólnie z Katedrą i Kliniką Chorób Wewnętrznych i Zawodowych Akademii Medycznej we Wrocławiu, seminarium na temat wypadków przy pracy i systemu świadczeń odszkodowawczych zorganizowane przy współudziale Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, czy też Międzynarodowe Seminarium Wykładowców Ergonomii.
Coraz większą wagę przywiązuje się do popularyzacji zagadnień bhp wśród pracodawców i pracobiorców. Ośrodek rozpoczyna systematyczną promocję tych zagadnień poprzez udział w targach poświęconych tematyce bhp, głównie Międzynarodowych Targach „SAWO ” gdzie w roku 1995 uzyskuje wyróżnienie w kategorii prewencji „Za działalność dydaktyczną i poradnictwo w zakresie prawnej ochrony pracy i ergonomii dla pracowników służby bhp”.
Ośrodek rozszerza również swoją działalności poprzez tworzenie przedstawicielstw regionalnych, w których realizowane są szkolenia dla pracodawców i pracowników zgodnie z opracowywanymi tu programami.
Na lata dziewięćdziesiąte przypada też okres systematycznej modernizacji obiektów Ośrodka, głównie jego bazy hotelowej oraz części dydaktycznej. Do użytku słuchaczy zostaje oddana m.in. nowa pracownia komputerowa, wdrażane są systemy informatyczne i nowe programy szkoleniowe związane z nowatorskim podejściem do spraw bhp (system zarządzania sprawami bhp, ocena ryzyka zawodowego). Od 1999 roku rozpoczyna się też realizacja poważnej inwestycji związanej z rozbudową budynku szkoleniowego OS PIP o dobudowanie siedziby dla Okręgowego Inspektoratu Pracy we Wrocławiu. Inwestycja zostaje zakończona w roku 2000.
Wartym odnotowania jest również fakt goszczenia przez Ośrodek w 1996 roku ówczesnego Prezydenta Rzeczypospolitej Polski Aleksandra Kwaśniewskiego w związku z organizacją w obiektach Ośrodka seminarium dla młodzieży na temat „Czy polityka jest brudna?”.
RYS HISTORYCZNY (2001-2010)
Rozbudowa i przebudowa budynku szkoleniowego, modernizacja sal wykładowych, uruchomienie małej poligrafii, dały Ośrodkowi nowe możliwości organizacji na większą skalę działań szkoleniowych i promocyjnych skierowanych tak do pracowników Państwowej Inspekcji Pracy jak i partnerów zewnętrznych.
Ośrodek jest coraz częściej gospodarzem prestiżowych dla Urzędu Państwowej Inspekcji Pracy konferencji na skalę międzynarodową i krajową. W 2004 roku odbywa się Międzynarodowa Konferencja pn. „Wspólna Europa - Wspólne Priorytety Inspekcji Pracy” zorganizowana w ramach obchodów jubileuszu 85-lecia Państwowej Inspekcji Pracy z udziałem przedstawicieli europejskich inspekcji pracy oraz Międzynarodowej Organizacji Pracy, organizowane są rokroczne seminaria poświęcone tematom bhp zalecanym przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy w Bilbao, oraz konferencje tematyczne z udziałem przedstawicieli zagranicznych inspekcji pracy jak „Promocja standardów bezpieczeństwa pracy w budownictwie”, „Budować bezpiecznie ponad granicami”, „BHP w sektorze małych i średnich przedsiębiorstw”, „Duże inwestycje budowlane i bezpieczeństwo pracy pracowników migrujących”.
W ramach tych spotkań polscy inspektorzy pracy mają możliwość zapoznania się z działaniami innych inspekcji pracy, wymiany doświadczenia z kolegami – inspektorami pracy z takich krajów jak Francja, Portugalia, Niemcy, Hiszpania, Wielka Brytania a nawet Norwegia.
W 2009 roku Ośrodek jest gospodarzem konferencji podsumowującej europejską kampanię „Mniej Dźwigaj” w której uczestniczą przedstawiciele z 26 krajów europejskich.
Liczne kontakty zagraniczne Ośrodka zapoczątkowane jeszcze w minionym dziesięcioleciu owocują zaproszeniem Ośrodka jako członka założyciela do tworzącej się międzynarodowej sieci instytutów szkoleniowych działających na polu ochrony pracy. W maju 2002 roku pod patronatem działającego w strukturach Międzynarodowej Organizacji Pracy Instytutu Szkoleniowego w Turynie zostaje utworzona sieć pn. „Le Réseau international d’Institutions de Formation dans le domaine du Travail (RIIFT) która skupia instytucje europejskie i poza europejskie zajmujące się szkoleniem inspektorów pracy oraz innych uczestników dialogu społecznego.
Ośrodek do dnia dzisiejszego jest aktywnym członkiem sieci RIIFT w ramach której odbywają się coroczne spotkania służące wymianie myśli i doświadczeń związanych z działalnością edukacyjną na rzecz ochrony pracy. Sam też był w roku 2004 i 2009 gospodarzem takich spotkań.
Zmieniające się otoczenie prawne, a także doświadczenia wyniesione ze współpracy z zagranicznymi instytutami szkoleniowymi mobilizują pracowników Ośrodka do wprowadzenia zmian w kształceniu zarówno inspektorów pracy jak i innych podmiotów działających na tym polu. Powstają nowe programy szkolenia kandydatów na inspektorów pracy, wprowadzony zostaje system szkoleń doskonalących dla pracowników PIP, opracowywane są nowe projekty, których celem jest przekazanie szerszej wiedzy z zakresu prawa pracy oraz bezpieczeństwa i ochrony zdrowia.
Ośrodek rozpoczyna głębszą współpracę z uczelniami wrocławskimi i przy ich wsparciu wprowadza nowe produkty szkoleniowe. Z Politechniką Wrocławską organizowane są studia podyplomowe z zakresu zarządzania bezpieczeństwem pracy, z Wyższą Szkołą Psychologii Społecznej studia podyplomowe z zakresu zarządzania kadrami, z Dolnośląską Szkołą Wyższą studia licencjackie dla pracowników służby bezpieczeństwa i higieny pracy. Rozpoczynają się też cykliczne konferencje skierowane do pracowników służby bhp, pracodawców i społecznych inspektorów pracy przybliżające nowoczesne spojrzenie na sprawy bhp.
Działalność Ośrodka umacniają uzyskane przez niego certyfikaty: „Zarządzania Jakością w zakresie projektowania, organizacji oraz realizacji szkoleń i usług z tym związanych” - wg normy ISSO 9001, „Uznania kompetencji jednostki edukacyjnej” wydany przez Centralny Instytut Ochrony Pracy PIB, stosowania systemu HACCP przy usługach gastronomicznych oraz honorowy tytuł „Wymarzony Ośrodek Szkoleniowo-Konferencyjny”. -ZOBACZ TUTAJ...
